Het leven zoals het is... Zuid

7U00. Een doordeweekse maandag, mijn wekker gaat (amai, nu al, ben nog moe, weer wat laat TV gekeken gisteren) en ik sta op. Snel even douchen, aankleden een kommetje cornflakes en een tas koffie. Mijn boterhammen voor deze middag heb ik gisterenavond al gemaakt. 

Het is vandaag mijn wasdag, dus al mijn wasgoed in de waszak naar beneden brengen en al een machine witte was insteken, dan is die na het werk al klaar om te drogen.

7U30. Ik ga nog even op het prikbord en de kalender kijken in de living om te zien wie er vanavond werkt en of er deze week iets te doen is: aha, er hangen 2 gezamenlijke maaltijden uit en zondag een uitstap naar de rommelmarkt in Heist. Ik schrijf in voor de maaltijden (dinsdag eet ik mee in de groep en voor donderdag bestel ik een portie want dan ben ik ’s avonds niet thuis, ik ga dan sporten). In de rommelmarkt heb ik geen goesting (vind ik maar iets stom, ik wil liever nog eens naar een pretpark, zal ik eens zeggen). Misschien ga ik zondag naar mijn zus dan, ik zal nog zien, of ik doe gewoon niks. Nu, tijd om te vertrekken. Ik neem mijn fiets uit de garage (nog een goeiedag aan een medebewoner die ik in de gang tegenkom) en vertrek naar het werk.

16U30. De eerste werkdag van de week zit er weer op. ’t Was een lastige: discussie met een collega. Ik ben er nog ambetant van. Ik zal het thuis aan de begeleiding vertellen. Ik fiets nog langs de Spar om wat boodschappen te doen. Wat zal ik eens eten vandaag, iets gemakkelijk want ik moet ook nog verder wassen. Ik neem een spaghetti mee en een brood en een beetje beleg en koop een herlaadkaart voor mijn GSM (amai, de vorige was rap op, ik zal moeten zien dat ik toekom met mijn geld tot ’t eind van de week, dan kan ik pas terug opnieuw geld gaan halen op de bank). 

17U00. Terug thuis maak ik mijn brievenbus leeg en drink ik eerst een tas koffie in de living. Er zit een brief met een venstertje bij de post, wat zal dat zijn… Ik vraag de begeleider even apart te spreken om mijn post mee te bekijken. ’t Is een rekening, we maken samen de overschrijving in orde. Ik steek ze in mijn werkzak, dan kan ik ze morgen na ’t werk op de bank binnendoen. Ik vertel ook nog over het voorval op ’t werk, de begeleider luistert en geeft goede raad, dat doet deugd.

Aan de koffietafel is ’t heel druk, bijna iedereen is op post. Er wordt volop gebabbeld over het werk, ’t voorbije weekend, de TV programma’s enz. ’t Zit er eventjes stevig op tussen 2 bewoners, de begeleider praat met hen de ruzie uit op het bureau. ’t Is niet altijd gemakkelijk om met 9 mensen samen te wonen en goed overeen te komen. Ik hou niet zo van de drukte bij de koffiepauze en blijf niet te lang zitten. Ik ga verder mijn was doen en mijn spaghetti eten, gezellig met mijn TV op. De strijk zal ik morgen of overmorgen wel doen.

20U30. Ik ga nog even beneden kijken, de begeleider en nog 2 andere bewoners zijn in de living. We spelen een uurtje rummicub (joepie gewonnen) en dan ga ik terug naar mijn studio.

22U00. Ik maak mijn boterhammen voor morgen, steek wat extra geld in mijn portemonnee om de Dag Allemaal te kopen. Ik kijk even op mijn eigen kalender om te zien of er nog iets speciaals te doen valt deze week. Donderdag heb ik een vrije dag, ik heb dan afgesproken met mijn individuele begeleider om naar de Ikea te gaan en de vakantiefolder van De Kei door te nemen. Ik mag ook niet vergeten te zeggen dat ik dienstencheques moet bestellen voor de poetsvrouw, ze zijn op.