Het leven zoals het is... Kesselse

6U00.  Mijn wekker loopt af. Ik heb slecht geslapen en een beetje buikpijn. Spijtig dat er geen begeleiding is aan wie ik dit kan vertellen.

Ik was me en kleed me aan. Oei, mijn laatste propere T-shirt. Al goed dat het morgen mijn wasdag is. Ik zal zeker 3 machines moeten insteken.

Ik ga naar beneden, eet een boterham en drink een tas koffie. Ondertussen zijn de andere bewoners opgestaan en komen bij mij aan tafel zitten.

Mijn buikpijn is over en ik neem de bus naar het werk.

17U00. Ik ben terug thuis.. De monitors op het werk hebben me serieus afgejaagd, nu wil ik even met rust gelaten worden en dus ga ik direct naar mijn kamer.

Als ik tot rust gekomen ben, ga ik naar beneden en doe mijn verhaal tegen de begeleiding. Amai, dat lucht op. Ik vertel ook dat ik vanmorgen buikpijn heb gehad, maar omdat het nu over is, besluiten we om niet naar de dokter te gaan. Ik krijg vandaag zakgeld. Vroeger kreeg ik zakgeld voor een hele week, maar dat vond ik te moeilijk, dus hebben we afgesproken dat ik op maandag, woensdag en donderdag zakgeld krijg.

Op de tafel ligt mijn post. De rekening hou ik bij tot morgen want dan werkt mijn IB en hebben we altijd een gesprekje. Er is ook een brief van de atletiek met alle datums om te trainen, die schrijf ik in mijn agenda. Morgen laat ik ze aan mijn IB zien.

En er is nog een kaartje van mijn mama die op reis is.Volgend weekend is ze terug en dan kan ik een weekend bij haar gaan logeren. Ik zie er al naar uit.

18U00  Ik begin samen met de begeleider te koken, want het is vandaag mijn kookdag. We spreken af dat ik de groentjes snijd. Daarna dek ik de tafel, we eten met 5 vandaag. Het is spaghetti, njammie. Dat had ik zaterdag, bij het maken van het weekmenu, gekozen om vandaag te eten. Het is druk tijdens het eten, iedereen heeft veel te vertellen.

Na het eten ruim ik samen met de begeleider af en doe alles in de afwasmachine. Nu nog de keuken keren en dan ben ik klaar voor deze week. De volgende dagen hebben andere bewoners als taak om te koken en kan ik gewoon aan tafel schuiven.

Ik bel nog even met Christina, een vriendin van het werk of ze zin heeft om morgen na het werk nog iets te gaan drinken. Joepie, ze kan.

20U00. Ik kijk mee in de living naar Thuis, nadien gaat iedereen al vroeg slapen. Spijtig, ik had nog wel zin in een babbel. De begeleider is met iemand naar de dokter, dus verveel ik me een beetje.

Oeps, bijna vergeten om mijn boterhammen te maken voor het werk morgen, gauw nog even doen.

22U00. De begeleider stopt met werken en dan ga ik naar mijn kamer en zie daar nog wat TV. Ik ga wel zorgen dat ik niet te laat ga slapen, want morgen is het weer werkdag.

23U00. Bij het naar bed gaan, merk ik dat het licht van mijn badkamer blijft knipperen. Ik heb schrik voor brandgevaar en bel de noodpermanentie. Stien neemt op. Die werkt niet bij ons in huis, maar ik heb wel al van haar gehoord. Ze stelt mij gerust over de lamp. De begeleider zal er morgen wel naar kijken.